آخرین خبرها
دین زرتشت

دین زرتشت

مردم گی یا جی در روزگاران پیش از اسلام از پیروان آیین زرتشت بوده‌اند. کهن‌ترین یادگار تاریخی اصفهان، آتشگاه اصفهان که بر فراز تپه‌ای بلند است، از زرتشتیان و آیین ایشان درگذشته سخن‌ها دارد. با ورود اسلام به این سرزمین گروهی از ایشان دین نوین (اسلام) را پذیرفتند، گروهی به خاور کوچ کردند و گروهی همچنان بر باورهای دینی خود پایدار ماندند.

در روزگار صفویه در نیمروز زاینده رود و در نزدیکی پل خواجو محله‌ای به نام گبرآباد زرتشتی نشین بوده است. زرتشتیان آتشکده‌ای به نام «درب مهر و گوهر» در محله سیچان دارند و انجمن فرهنگی زرتشتیان نیز در نزدیک این آتشکده قرار دارد.

 پرستشگاه‌های زرتشتیان:

پرستشگاههای زرتشتیان را آتشگاه می‌گویند که مهم‌ترین آن‌ها در اصفهان در کوه آتشگاه بوده است. این کوه در ۸ کیلومتری غرب اصفهان است. این کوه در حقیقت تپه‌ای است به ارتفاع هزار متر که در منطقه حاصلخیز ماربین اصفهان قرار دارد.

مسعودی در کتاب «مروج الذهب» درباره کوه آتشگاه نوشته است که این کوه یکی از هفت پرستشگاه بت‌پرستان بوده است به این معنی که در معبدی که بر روی این کوه ساخته بودند، بت‌هایی وجود داشته و مورد ستایش و پرستش قرار می‌گرفته است. حافظ ابونعیم در کتاب «ذکر تاریخ اصفهان» از هفت شهر در منطقه اصفهان یاد می‌کند که یکی از ان‌ها به نام «مهرین» تا ظهور اسلام نیز وجود داشته و در کنار این کوه بوده است. در زمان ساسانیان این معبد پرستش بت را خراب کردند و لوازم آن را بیرون ریخته و اردشیر بابکان آن را با تغییراتی تبدیل به آتشگاه نمود. این آتشکده به صورت قلعه هشت گوشه، با خشتهای بزرگ، روی سنگهای طبیعی ساخته شده است. مدخل‌ها هلالی شکل و کف ساختمان، در وسط برآمدگی داشته که آتشدان بر روی آن ساخته شده بود و به نام «آتش مجوس» شهرت داشت.

 آتشکده‌های اصفهان عبارت‌اند از:

۱- مسجد جامع اصفهان که ابتدا آتشگاه بوده و پس از ورود اسلام به اصفهان با تغییراتی تبدیل به مسجد شده است.

۲- آتشدان سنگی سمیرم که مربوط به دوران هخامنشیان است.

۳-آتشکده «زُروان» که بنای آن متعلق به زمان ساسانیان است.

۴- آتشکده «مهر» در اردستان که بنای آن متعلق به زمان اردشیر است.

۵- آتشکده «رستاق» در انارآباد که توسط گشتاسب کیانی بنا شده است.

۶- آتشکده شاپور ذوالاکتاف در دهکده جروان جی که به نام آتشکده «سروش آذران» شهرت داشته است.

همچنین چندین آتشکده دیگر که بر اثر مرور زمان و یورش بیگانگان و مخالفان نابود، یا از اهمیّت و اعتبار افتاده است؛ از جمله، آتشکده «قلعه ‌بزی» که در زمان ملکشاه جز حصار اطراف آن، بقیه را خراب کردند؛ همچنین آتشکده‌ای در قریه «دارک» یا «ارزنان» که خراب شده است.

زرتشتیان به روح اعتقاد دارند و آن را «فَرَوَشی» می‌نامند و برای فَرَوشیهای اجداد خود نماز و دعا می‌خوانند و قربانی می‌کنند. هر موجود مرده را نجس می‌دانند و برای اینکه خاک و آب آلوده نشود مردگان خود را در محفظه سرباز قرار می‌دهند تا طعمه پرندگان شوند. مگس و مورچه و کرم و حشرات موذی را که مردگان را می‌خورند، پلید می‌دانند و آن‌ها را مانند شیطان «انگره‌مینو» می‌نامند و پیوسته از سحر و جادو و بت دوری می‌جویند. به کشت و زرع، به خصوص کاشتن گندم بسیار علاقه دارند و معتقدند «هر کس گندم می‌کارد، نیکی می‌افشاند.» بزرگ‌ترین گناه را دروغ می‌دانند. بازار را محل دروغ و تزویر می‌انگارند و سعی می‌کنند بچه‌ها را از بازار دور نگه دارند و مدارس آن‌ها نزدیک بازار نباشد.

نظر دادن بسته است.