آخرین خبرها

قدغن کردن قلیان در زمان شاه ‏عباس

 

شاه ‏عباس

شاه ‏عباس

شاه ‏عباس با تنباکو و قلیان مخالف بود و سعى فراوان کرد که این عادت تازه را از ایران براندازد.

تنباکو را از بغداد و کردستان میآوردند و تجّار انگلیسى نیز از اروپا و آمریکاى شمالى آن ‏را وارد ایران میکردند و در اصفهان دکانهاى تنباکو فروشى، از کیسه‏ هاى توتون و تنباکو انباشته بود. در اواخر پادشاهى شاه‏ عباس، کشیدن قلیان و چپق به‏ قدرى مرسوم شده بود که اعیان و سران دولت، حتى در سوارى و سفر و گردش، قلیان همراه میبردند و همچنان سواره میکشیدند.

نوشته‏‌اند که شاه‏ عباس یک‏روز که جمعى از سران کشور در مجلسى مه‌مان وى بودند، دستور داد تا همه سرقلیان‏‌ها را از «پِهنِ» خشک و کوبیده اسب چاق کردند و براى سرداران و میهمانانى که قلیان میکشیدند، به مجلس آوردند، سپس رو به ایشان کرد و گفت: «بینید که این تنباکو چطور است. آن‏را وزیر همدان براى من فرستاده و مدعیست که بهترین تنباکوى دنیاست. همه کشیدند و تعریف کردند و به سلیقه وزیر همدان آفرین گفتند، آنگاه شاه رو به قورچى‏باشى کرد و گفت: میل دارم عقیده خود را بى‏تعارف بگوئى. قورچى‏باشى گفت: «به سر مقدس قبله عالم که از هزار گُل خوش‏بو‌تر است.» شاه نظرى به تحقیر بر او افکند و گفت: «مرده شوى چیزى را ببرد که نمیتوان آن را از پِهن تشخیص داد!»

عاقبت نیز کشیدن تنباکو و توتون را قدغن کرد و به حکم او اگر کسى چپق میکشید، بینى و لبانش را میبریدند. با اینهمه پس از مرگ شاه ‏عباس، بار دیگر کشیدن توتون و تنباکو رواج گرفت و بسیارى از مردم ایران به این عادت، که هنوز هم باقى است، گرفتار شدند.

نظر دادن بسته است.